Tekst achterflap

We schrijven 1618. Stadhouder Maurits heeft alle voorbereidingen voor de arrestatie van Oldenbarnevelt ruimschoots getroffen. Inclusief het tot dusver goed geheimgehouden besluit van de Staten-Generaal. Dus wat zou er nog mis kunnen gaan? Af en toe kijkt hij naar buiten, naar de poort tussen Buitenhof en Binnenhof. Hij staat paraat. Maar tijdens de arrestatie en daarna zal Maurits
zich niet laten zien. Hij is vastbesloten het onzichtbare werktuig te zijn en te blijven van de Staten-Generaal. Hij is gedekt: zij hebben de regie. Dat wil uiteraard niet zeggen dat hij er niet alles aan gedaan heeft om het zover te krijgen, dat hij hier in zijn eigen toren nu alleen nog maar hoeft te wachten op de inrekening van de Advocaat van Holland.

Na de roman De Advocaat van Holland, waarin Nicolaas Matsier de negen maanden gevangenschap van Oldenbarnevelt op het Binnenhof beschreef, kruipt hij in Zonder pardon in de huid van Maurits, die van geen pardon wil weten als de onthoofding van zijn politieke tegenstander aanstaande is.

Biografie

Nicolaas Matsier (1945) vestigde zijn reputatie met de verhalenbundels Oud-Zuid (1976), Onbepaald vertraagd (1979) en de novelle De eeuwige stad (1982). Zijn autobiografische roman Gesloten huis (1994) werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil, de Libris Literatuurprijs en de Europese Literaire Prijs; het kreeg de Mekkaprijs en de F. Bordewijk-prijs. In 1996 verscheen de verhalenbundel Dicht bij huis, een vervolg op Gesloten huis. Ook in Elke dag vaderdag (1999) en Meneer Kortom kijkt uit het raam (2000), twee bundels met korte verhalen, heeft Matsier het vooral over huiselijke taferelen.
Zijn roman Het achtenveertigste uur (2005), een roman over problematiek rond asielzoekers en de juridische verwikkelingen waar zij in terecht komen, werd bekroond met de E. du Perron-prijs.
In 2003 verscheen De bijbel volgens Nicolaas Matsier, een bundel levendige beschouwingen over het Oude Testament, en in 2011 de opvolger In 2011 Het evangelie volgens Nicolaas Matsier.
Daarna publiceerde hij een bundel essays over (hoofdzakelijk) Nederlandse bouwwerken, getiteld Lof der stenen (2012).
In 2017 debuteerde Matsier als dichter met de bundel Zonder titel zonder jaar. Na de roman De Advocaat van Holland, waarin Nicolaas Matsier de negen maanden gevangenschap van Oldenbarnevelt op het Binnenhof beschreef, kruipt hij in Zonder pardon in de huid van Maurits, die van geen pardon wil weten als de onthoofding van zijn politieke tegenstander aanstaande is.

Details