Tekst achterflap

Aan de tafel naast me hoor ik twee mannen praten over hun diensttijd en meng me in het gesprek. ‘Ik zat bij de huzaren en moest in een soort koekblik zitten met een radio.’ Ze kijken me met absoluut onbegrip aan. ‘Ik snap het niet, ik dacht dat alleen mannen in dienst moesten.’ Daar, op een terras in Krakau, spreek ik voor het eerst de woorden uit waar ik al een tijd naar zoek en die alles samenvatten. ‘Ik ben niet altijd vrouw geweest.’ ------ Dit is het verhaal van een lange tocht. Als jongen van elf ontdek ik dat ik vrouwenkleding meer dan interessant vind. Jarenlang blijft dat verborgen, maar als ik bijna vijftig ben, komt mijn geheim uit. In de jaren daarna ga ik op zoek naar de vrouw in mij en vind ik mezelf opnieuw uit. Ik ben niet altijd vrouw geweest … maar nu wel.

Details