Korte beschrijving/Annotatie

Deze filosofische novelle staat in dialoog met het denken van Simone Weil. Vanuit hedendaagse inzichten blijven haar aandachtsvelden werkzaam voor een betere samengang in onze wereld.

Tekst achterflap

Geen bom, geen wapen, geen tiran. Niets heeft de mens ooit voorgoed geketend. Telkens weer vinden empathie, zorg en medemenselijkheid hun weg, uit de chaos, omhoog. De mens is een sociaal dier, soms kwetsbaarder dan andere levensvormen op Aarde. Juist daarom gelooft de schrijver dat, in deze onzekere tijden, chaos geen einde betekent, maar het begin van een vernieuwender orde. De hoofdpersoon in deze filosofische novelle belandt, bij toeval, in het synaptisch universum, waar zij, tijdens haar avonturen, aanknopingspunten vindt voor haar verdere leven.

Biografie

Willem van Zoest is een onderwijsdier. Hij heeft in zijn werkzame leven, van onderwijzer tot lid van de directie van een middelgrote onderwijsgroep in de Randstad, veel van zijn ideeën kunnen realiseren, voornamelijk in het beroepsonderwijs, altijd samen met even bevlogen collega’s. Toch bleef zijn grote liefde, schrijven en vormgeven, aan hem knagen en heeft hij zich vanaf 2008 toegelegd op het schrijven van gedichten, korte verhalen en deze filosofische novelle. Niet met de bedoeling dit werk uit te geven, totdat de wereld zich zo aandrong dat zwijgen geen optie meer was.

Details